در سیستم خنک‌کاری خودرو، لوله‌ها و شیلنگ‌های آب رادیاتور وظیفه‌ی حمل و انتقال مایع خنک‌کننده بین اجزای مختلفی چون رادیاتور، بلوک سیلندر، ترموستات، بخاری و حتی کاربراتور را برعهده دارند. کیفیت، جنس و شکل طراحی این لوله‌ها تأثیر مستقیمی بر ثبات دمای موتور، جلوگیری از جوش‌آوردن و عمر مفید پیشرانه دارد.
در خودروهایی نظیر پژو ۴۰۵، سمند، پارس، تیبا، پراید و مدل‌های انژکتوری و کلاسیک XU7، XU9 و M13، این قطعات در تنوع بالایی تولید می‌شوند تا با پلتفرم و پیشرانه خاص هر خودرو کاملاً سازگار باشند.
برای مثال، در پیشرانه‌های XU7 انواع شیلنگ‌هایی مانند ورودی رادیاتور بالا، ورودی SLX، خروجی رادیاتور پایین و خروجی مخصوص مدل SLX طراحی شده‌اند که متناسب با تغییرات جزئی در طراحی سینی موتور و محل اتصال رادیاتور مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در خودروهای مجهز به موتور XU9 مانند پژو ۴۰۵ کاربراتوری، شیلنگ‌هایی مانند رادیاتور به سه‌راهی G2 یا شیلنگ مخصوص اتصال به کاربراتور که گاهی به شیلنگ دکتری معروف است، نقشی کلیدی در جلوگیری از انجماد یا افزایش بیش از حد دمای سوخت دارند.
برای خودروهای اقتصادی مانند پراید و تیبا با موتور M13 نیز شیلنگ ورودی بالا، شیلنگ خروجی پایین انژکتوری و شیلنگ U بای‌پس از اجزای کلیدی مسیر خنک‌کاری محسوب می‌شوند.
به دلیل عبور مایع داغ و فشار بالا، این شیلنگ‌ها باید از موادی مانند EPDM تقویت‌شده یا چندلایه‌های مقاوم به حرارت و فشار ساخته شوند. ترک‌خوردگی، نرم‌شدن یا ورم این شیلنگ‌ها از نشانه‌های واضح خرابی هستند که اگر به‌موقع تعویض نشوند، می‌توانند به نشتی مایع خنک‌کننده، کاهش راندمان، یا آسیب به موتور منجر شوند.
